KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2015/19271 E., 2019/16273 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Ekim 2019
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Tehdit, hakaret, yaralama
- Hükümler
- Beraat
- Temyiz edenler
- Katılan ... vekili, o yer Cumhuriyet savcısı
Karar Metni
263 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, tebliğnamede katılan sanık olarak belirtilen ... vekilinin, hükmü katılan sıfatıyla temyiz ettiği belirlenerek dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:
A-Sanıklar ... ve ... hakkında tehdit ve hakaret suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik temyizde,
Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik katılan ... vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
B-Sanık ... hakkında basit yaralama ve sanık ... hakkında silahla yaralama suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik temyizde ise,
1-Katılan sanıklar ... ve ...'ın savunmaları, tanık ...'ın beyanı ve bunu doğrulayan adli rapor içeriğine göre, sanıkların yaralama suçundan ayrı ayrı cezalandırılması gerektiği gözetilmeden, yerinde olmayan gerekçeyle beraat hükümleri kurulması,
2-Bozmaya uyularak sanık ...'ın eyleminin sübut bulduğunun kabulü halinde ise; sanık ...'ın yaralamayla birlikte işlenen tehdit suçu işlendiği zaman uzlaşma kapsamında olmadığı, ancak hüküm tarihinden sonra uzlaşma kapsamına alınması ve neticede tehdit suçundan beraat etmesi karşısında, TCK'nın 86/2. maddesinde düzenlenen yaralama suçunun CMK'nın 253/3. maddesi uyarınca uzlaşmaya tabi hale geldiği anlaşılmakla, aynı Kanunun 253 ve 254. maddeleri uyarınca yaralama suçu yönünden uzlaşma hükümlerinin uygulanması ve sonucuna göre sanık ...'ın hukuksal durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2015/19271, K. 2019/16273, 21 Ekim 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama