Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2015/19809 K.2017/12278

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanığın, müştekiyi elindeki bıçak ile öldürmekle tehdit ettiğinin anlaşılması karşısında, eylemin TCK’nın 106/2-a maddesinde düzenlenen silahlı tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden, “sanığın elindeki bıçağı ağzı kapalı olarak ve açmaksızın beni boş sanma sokuveririm dediği” şeklindeki kanuni olmayan gerekçeyle suç vasfında yanılgıya düşülerek TCK’nın 106/1-1. cümlesi uyarınca hüküm kurulması, aleyhe temyiz olmadığından bozma konusu yapılmamış, ancak eylemin silahla tehdit suçunu oluşturması nedeniyle uzlaşma hükümlerinin uygulanamayacağı belirlenerek, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,