Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2015/19813 K.2019/2831

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteklerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar ve belgeler ile gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Soruşturma ve kovuşturma evresinde görev yapan tercümanların, ceza yargılaması sistematiğinde bilirkişi statüsünde bulunmaları, CMK’nın 69/1. maddesine göre, hakimin reddini gerektiren sebeplerin bilirkişiler hakkında da geçerli olduğu ve sanığın agabeyi olan mağdur ...’ın kollukta alınan ifadesinin, aynı zamanda olayın tek görgü tanığı olan tercüman ... huzurunda tespit edildiğinin anlaşılması karşısında, anılan Kanunun 22/1-h maddesi uyarınca söz konusu ifade işleminin geçersiz olduğu gözetilmeden, adı geçen mağdur ifadesinin hükümlere esas alınan deliller arasında gösterilmesi,

2-Sanığın, ağabeyleri olan mağdurlar ... ve Abdülcelil’in evinin önünde tüfekle havaya ateş ettiği ve akabinde de bir arka sokakta evine dönmekte olan mağdur ...’in aracının arkasından yaralama kastı ile ateş ettiği iddia edilen olayda; mağdur Abdülcelil’in kollukta alınan ifadesinde, olay gecesi silah sesi duyması üzerine dışarıya baktığında, kardeşi olan sanığı tüfekle kendi mahallelerinde havaya ateş ederken gördüğünü, yanına gidip tüfeğe uzandığını fakat kendisi ile ağabeyi diğer mağdur ...’e yönelik küfür ettiğini ve tüfeği içeriye çekip aracıyla uzaklaştığını beyan etmesi karşısında, olay yerinde keşif yapılarak,

mağdurların aynı evde ikamet edip etmedikleri ve sanığın mahallede ateş ettiği iddia edilen yerin mağdurların evlerine olan uzaklığı tespit edilip, diğer tüm kanıtlarla birlikte değerlendirilmesinden sonra, sanığın eylemlerinin hangi mağduru hedef aldığı belirlenerek, sonucuna göre sanığın silahla havaya ateş etme eyleminin, TCK’nın 170/1-c maddesindeki suçu, mağdur ...’in aracının arkasından ateş etme eyleminin ise aynı Kanunun 106/2-a maddesindeki suçu ayrı ayrı oluşturup oluşturmayacağı tartışılmadan, eylemlerin bütün halde her iki mağdura yönelik zincirleme şekilde silahla tehdit suçunu oluşturduğunun kabul edilmesi,