KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2015/19970 E., 2019/17640 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Kasım 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Tehdit
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
269 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, katılan, sanık ... hakkında silahla tehdit suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına da itirazda bulunduğu, itirazın ise mahallinde merciince değerlendirildiği belirlenerek dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
1) Sanık ...'ın atılı suçlamayı kabul etmemesi, katılanın aşamalarda çelişkili beyanlarda bulunması, dosyada beyanları alınan tanıkların, katılanın tanık olduklarını iddia ettiği olaylara ilişkin tutarlı beyanlarının olmaması karşısında, katılanın aşamalarda ve katılan ile dosyada beyanları alınan tanıkların birbirleriyle anlatımları arasındaki çelişkiler giderilmeden, sanık hakkında silahla tehdit suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,
2) Kabule göre de;
a) CMK'nın 231/8. maddesinde değişiklik getiren ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına bir kez karar verileceğine ilişkin düzenlemenin 28/06/2014'de yürürlüğe girmesi, sanığın adli sicil kaydında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararların yer alması ve suç tarihi itibariyle engel oluşturmaması, yeniden suç işlemeyeceği kanaatiyle hükmolunan hapis cezasının ertelenmesi karşısında; sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurulup, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının uygulanıp uygulanmaması açısından herhangi bir değerlendirme yapılmaması,
b) Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının gözetilmesi zorunluluğu,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2015/19970, K. 2019/17640, 12 Kasım 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama