Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2015/2008 K.2019/7067

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1)Katılanın, sanığın tespit edilen iddianamede belirtilen mesajları kendisine gönderdiğini beyan etmesi, sanığın ise yargılama aşamasında adına kayıtlı [TELEFON] no'lu hattı katılanın kullandığını, 2010 yılı Nisan ayında anlaşamayarak ayrıldıklarını ve söz konusu hattın katılanda kaldığını, cezaevinden çıktıktan sonra aynı numarayı çıkarttığını, kendisinin ceza alması için katılanın kendi kendine mesaj gönderdiğini savunması, katılanın 2010 Nisan ayında ayrıldıklarını ileri sürmesi ve sanığın da bu hususu kabul etmesi,

uyap kayıtlarında sanığın 29/06/2010 tarihinde cezaevinden çıktığının tespit edilmesi karşısında, tespit edilen mesajların gönderildiği suç tarihini de kapsayan bir zaman dilimi içerisinde söz konusu hatta ilişkin Bilgi Teknolojileri İletişim Kurulundan görüşme kayıtlarının getirtilerek kim tarafından kullanıldığı hususu araştırılmadan, söz konusu eylemin şantaj suçunu oluşturup oluşturmadığı da tartışılmadan eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile sanığın beraatine karar verilmesi,

2)Yapılan değerlendirme neticesinde, sanığın tehdit eylemini gerçekleştirdiğinin ve eylemin TCK'nın 106/1. maddesinin ilk cümlesine uyduğunun kabulü durumunda ise; 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren, 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre, uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesinin ilk cümlesinde düzenlenen tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilip, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,