KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2015/20196 E., 2015/34012 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Eylül 2015
- Tebliğname No
- 4 - 2011/128694
- Mahkemesi
- Karabük 1. Asliye Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 02/11/2010
- Numarası
- 2009/615 (E) ve 2010/485 (K
- Suçlar
- Tehdit, hakaret, yaralama, 6136 sayılı Kanuna muhalefet
Karar Metni
278 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan ve CMK'nın 260/1. maddesi uyarınca hükmü temyize hakkı bulunduğu belirlenen şikayetçi Ç.. Ö..’nun 27/04/2010 tarihli duruşmada sanıklardan şikayetçi olduğunu ve davaya katılmak istediğini belirtmesine karşın, ilk derece mahkemesince karara bağlanmamış ise de, temyiz dilekçesinin kapsamı-içeriği gözetilerek, CMK’nın 237/2. maddesi uyarınca suçtan zarar gören-şikayetçi Ç.. Ö..’nun davaya katılmasına karar verilerek dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
1-Sanık E.. D..'e yükletilen tehdit ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet eylemleriyle sanık Ş.. K..'a yükletilen yaralama eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunlarda öngörülen suç tiplerine uyduğu,
Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,
2-Sanıklar E.. D.., Ş.. K.., E.. K.. ve katılan sanık Ç.. Ö.. hakkında hakaret suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığı, sanık E.. D.. hakkında ise yaralama ve sanık Ş.. K.. hakkında tehdit suçlarından verilen beraat kararlarının da usul ve Kanuna uygun olduğu,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2015/20196, K. 2015/34012, 17 Eylül 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama