Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2015/20611 K.2019/17946

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1) İddianame içeriği ve oluşa göre, otobüs ile yolcu taşımacılığı işi yapan sanığın bıçakla ve temyiz dışı sanık ile birlikte, aynı yerden müşteri alıp bu işle uğraşan katılanı “Çivril' e girme, girersen seni diri diri keseriz, seni öldürürüz, ananı avradını sinkaf ederiz" diyerek tehdit etmesi eyleminin özel kasıt açısından, TCK’nın 117/1, 119/1-c maddesinde tanımlanan iş ve çalışma hürriyetinin ihlâli suçunu oluşturup oluşturmadığı tartışılmadan, yetersiz gerekçe ile tehdit suçundan hüküm kurulması,

2) Kabule göre ise;

a) Mahkemenin kabulünde; sanığın katılana yönelik olarak söylediği kabul olunan "Çivril'e girme, girersen seni diri diri keseriz, seni öldürürüz, ananı avradını sinkaf ederiz " şeklindeki sözlerin bir bütün halinde tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suçun vasfında yanılgıya düşülerek ayrıca hakaret suçundan da hüküm kurulması,

b) Mükerrir sanık hakkında TCK’nın 58. maddesi uygulanırken, 5275 sayılı Kanunun 108/2. maddesi uyarınca en ağır cezayı içeren mahkumiyetin tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, iki ayrı ilamın tekerrüre esas alınması,

c) Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 günü, Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,