KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2015/20731 E., 2019/17554 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Kasım 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Tehdit
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
281 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göredosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;
1-Tehdit eyleminin cezaevi ortamında kimseyi hedef gözetmeksizin gerçekleştiğinin iddia ve kabul edildiği olayda, sanıkların aşamalarda suçlamaları kabul etmemeleri, katılan ...’ın soruşturma aşamasında, sanık ...’ın tehdit eyleminin kendisine yönelik olduğunu sonradan anladığını, kovuşturma evresinde ise sanık ...’ın söylediği sözlerin kendisine yönelik söylemediğini, katılan ... ise soruşturma aşamasında,
sanık ...’ın odada bulunanlara yönelik tehdit sözünü söylediğine ilişkin anlatımı ile dinlenen tanıklardan ...’in soruşturma aşamasında sanık ...’ın ‘’ben adamın suratına iz yaparım ömür boyu beni hatırlar’’ dediğini ve diğer sanıklar ... ve ...’in de görüntü verdiklerini, kovuşturma evresinde ise sanıkların tehdit ettiklerini duymadığını belirtmesi, dinlenen diğer tanıklar ... ve ...’ın da sanık ...’ın müştekileri tehdit ettiğini, diğer sanıklar ... ve ...’ın da sanık ...’ın yanında olduğuna yönelik ifadeleri karşısında;
olayın ortaya çıkış nedeni de belirlenmek üzere, sanıklar, tanıklar ve müştekilerin anlatımlarının yöntemince irdelenmesi, ifadelerin kendi içinde ve birbirleri arasındaki çelişkilerin giderilmesi ve hangi anlatıma hangi nedenle üstünlük tanındığı açıklandıktan sonra sonucuna göre sanıkların eylemlerinin kime veya kimlere yönelik olduğu ve birbirlerinin eylemlerine iştirak iradelerinin olup olmadığı yöntemince tartışılmadan eksik kovuşturma ve yetersiz gerekçeyle mahkumiyet hükümleri kurulması,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2015/20731, K. 2019/17554, 11 Kasım 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama