Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2015/21425 K.2015/37442

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanığa yükletilen yaralama eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Sanık hakkında TCK 86/2, 86/3-e ve 21/2. maddeleri uyarınca hüküm kurulurken sıralamada hata yapılarak anılan Kanunun 86/3-e maddesinin uygulanmasından önce 21/2. maddesi uygulanmış ise de, sonuç ceza değişmediğinden bu hususun bozmayı gerektirmediği,

Anlaşıldığından, sanık Y.. B..'in ileri sürdüğü temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2-Sanık hakkında müşteki M.. Ç..'a yönelik tehdit ve yaralamaya teşebbüs suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyize gelince;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, eşinden ayrılmasından müştekiyi sorumlu tuttuğu, müştekinin eşinin kardeşi olduğu ve bu sebeple aralarında husumetin bulunduğu, bu olayı konuşmak için sanığın müşteki Mehmet'in yanına gittiğinde tartıştıkları, tartışma sırasında Mehmet'in sanığa tokat vurduğu müştekinin, kendisini yaralamasına sinirlenen sanığın çakı bıçağı çekerek tehdit ettiğinin anlaşılması karşısında, TCK'nın 29. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,