KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2015/21495 E., 2019/18625 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Aralık 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Silahla tehdit, tehdit, basit yaralama
- Hükümler
- Mahkumiyet
Karar Metni
291 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, 1958 doğumlu sanık ...'ın, hakkında silahla tehdit suçundan verilen mahkumiyet hükmünü temyiz ettiği, katılan sıfatıyla temyizinin bulunmadığı, 1978 doğumlu sanık ...'ın ise tehdit suçunu uzlaşma kapsamında bulunmayan eşe karşı basit yaralama suçu ile birlikte işlediği belirlenerek dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
1-İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerlerine atılı suçların niteliğine ve iddianamelerde olayların anlatılış biçimine göre; her iki dava dosyaları arasında sanıklar ve suçları yönünden hukuki ve fiili irtibat bulunmadığı anlaşılmakla, sanıklar hakkında açılan davaların birlikte görülerek sonuçlandırılması suretiyle savunma haklarının kısıtlanarak, CMK'nın 8, 9, 10 ve 11. maddelerine aykırı davranılması,
2-Kabule göre de;
a-1978 doğumlu sanık ...'a ait sabıka ilamının her iki sanık hakkında tekerrüre esas alınması suretiyle hükümlerde karışıklığa neden olunması,
b-1958 doğumlu sanık ...'ın adli sicil kaydına esas mahkumiyetine konu eylemin 3167 sayılı Çek Kanunu'nda 6273 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikle suç olmaktan çıkarıldığının anlaşılması karşısında, diğer koşullar değerlendirilmeden yasal olmayan ve yetersiz gerekçeyle TCK'nın 51 ve 62, CMK'nın 231.maddelerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,
c-Her iki sanık yönünden, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 günü, Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2015/21495, K. 2019/18625, 2 Aralık 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama