Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2015/21562 K.2019/18318

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre tebligatın usulüne uygun yapılmadığı anlaşılarak ek kararın kaldırılması suretiyle dosya görüşüldü:

A-Sanık hakkında hakaret ve yaralama suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde,

Kararda öngörülen cezaların nitelik ve niceliğine göre, karar tarihi itibariyle hükümlerin temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık ...'un, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

B- Sanık hakkında, tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanığın sabıkasında görülen ilamın hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin olması, CMK’nın 231/8. maddesine 6545 sayılı Yasanın 72. maddesiyle “denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez.” cümlesi eklenmiş ise de, suç tarihi itibariyle adli sicil kaydında yer alan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair ilamın engel oluşturmaması, dosyaya yansıyan ve talep edilen somut (maddi) bir zararın da bulunmaması karşısında, sanığın kişilik özelliklerine göre hakkında erteleme kararı verildiği halde “daha önce hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiği” biçimindeki yetersiz gerekçe ile CMK’nın 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2-Sanık hakkında tehdit suçundan hüküm kurulurken temel cezada alt sınır esas alındıktan sonra TCK'nın 29. maddesindeki haksız tahrik nedeniyle ve aynı Yasanın 62.maddesi gereğince takdiren indirim yapılması karşısında, gerekçe gösterilmeden erteleme nedeniyle üst sınırdan 3 yıl denetim süresi belirlenmesi,