Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2015/21698 K.2017/10723

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanık hakkında hükmedilen sonuç cezanın adli para cezası olması nedeniyle TCK'nın 51. maddesi uyarınca erteleme hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmemiş ise de, karşı temyiz olmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Ancak;

1-Mahkemece eylemin uzlaşmaya tabi olan sair tehdit niteliğinde kabul edilmesi karşısında; CMK’nın 254. maddesine göre uzlaşma girişiminde bulunulmadan hüküm kurulması,

2- İddianamede TCK’nın 106/1. maddesinin birinci cümlesinin uygulanması istemi ile dava açılmasına karşın, ek savunma hakkı verilmeden aynı maddenin ikinci cümlesi gereğince hüküm kurularak, CMK’nın 226. maddesine aykırı davranılması,

3- Kabule göre de;

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1-2. cümle kapsamındaki tehdit suçu önceden de uzlaşma kapsamında ise de, 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 24 ve 25. fıkralarındaki uzlaştırma bürosuna ilişkin düzenleme dikkate alınıp, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,