Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2015/21937 K.2019/18145

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, cinsel taciz ve tehdit suçlarının mağdurları farklı olduğundan tehdit suçunun uzlaşmaya tabi olacağı belirlenerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanığa yükletilen cinsel taciz eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanık ... müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2-Tehdit suçundan kurulan hükmün temyizine gelince;

a-Sanığın, katılan ...'a söylediği iddia ve kabul edilen "bu işi uzatma yoksa senin için kötü olur, aşireti çağırmak zorunda kalacağım" şeklindeki sözlerin TCK' nın 106/1-2. cümlesinde düzenlenen sair tehdit suçunu oluşturup oluşturmadığı tartışılmadan, yetersiz gerekçeyle sanık hakkında aynı Yasanın 106/1-1. cümlesinde düzenlenen tehdit suçundan hüküm kurulması,

b-Bozmaya uyularak yapılan incelemede sanığın eyleminin TCK'nın 106/1-2. cümlesinde düzenlen sair tehdit suçunu oluşturduğunun kabulü halinde ise;

TCK'nın 106/1-2. cümlesinde düzenlene sair tehdit suçunun 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik yapılmasından önceki haline göre de uzlaşma kapsamında olmasına rağmen, sanık hakkında TCK'nın 106/1-1 cümlesinde düzenlenen tehdit suçundan dava açıldığı ve bu suçun söz konusu değişiklikten sonra uzlaşmaya tabi olduğu anlaşılmakla; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,