KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2015/21999 E., 2019/18139 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 26 Kasım 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Silahla tehdit, 6136 sayılı Yasaya muhalefet
- Hükümler
- Mahkumiyet
Karar Metni
292 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
1-Sanığa yükletilen 6136 sayılı Yasaya muhalefet eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,
Anlaşıldığından, sanık ... müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,
2-Silahla tehdit suçundan kurulan hükmün temyizine gelince;
a-İddianame anlatımı ve Mahkemenin kabulüne göre, sanığın müştekilerin evinin penceresine silahla ateş ederek tek fiille birden fazla kişiye karşı silahla tehdit suçunu işlemesine karşın, sanık hakkında silahla tehdit suçundan hüküm kurulurken TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanmaması,
b-Sanığın aşamalarda, müşteki ... ile abisinin tartıştığını ve müştekinin abisine küfür ettiğini öğrenmesi üzerine konuşmak için müştekilerin evlerine gittiğini savunması karşısında; olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak sonucuna göre, TCK'nın 29. maddesindeki haksız tahrik hükmünün sanık hakkında uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,
3-2012/1253 numarasında kayıtlı adli emanet hakkında herhangi bir karar verilmemesi,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2015/21999, K. 2019/18139, 26 Kasım 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama