KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2015/22390 E., 2015/34625 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 1 Ekim 2015
- Tebliğname No
- KYB - 2015/233468
Karar Metni
359 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Tehdit suçundan sanık B..
B..'in 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106/1-ve 62. maddeleri gereğince 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının aynı Kanun'un 58. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair, Niğde 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 18/01/2013 tarihli ve 2010/1349 esas, 2013/38 sayılı kararının infazı sırasında, yasal süre içinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne mazeretsiz başvurmaması nedeni ile Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 09/10/2014 tarihli talebinin kabulü ile hükümlü B..
B..'in, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108/7. maddesi gereğince 15 gün disiplin hapsi cezası ile cezalandırılmasına ilişkin, Niğde İnfaz Hâkimliğinin 13/10/2014 tarihli ve 2014/1151 esas, 2014/1148 karar sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 29.06.2015 gün ve 233468 sayılı tebliğnamesiyle dava dosyası Dairemize gönderilmekle incelendi:
İstem yazısında: “Dosya kapsamına göre, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108/7. maddesindeki "Cezanın infazı tamamlandıktan sonra devam eden denetim süresi içinde, bu madde hükümlerine göre kendilerine yüklenen yükümlülüklere ve yasaklara aykırı hareket eden mükerrirler, infaz hakimi kararı ile disiplin hapsine tabi tutulur.
Disiplin hapsinin süresi on beş günden az veya üç aydan fazla olamaz" hükmüne göre, belirlenen denetim süresi içerisinde yükümlülük verilmemiş ise Denetimli Serbestlik Hizmetleri Yönetmeliğinin 96. maddesinde belirtilen rehberlik çalışmalarına katılma yükümlülüğünün denetimli serbestlik müdürlüğünce uygulanması ve bu yükümlülüğe uymama halinde yükümlü hakkında aynı maddenin 5. fıkrası uyarınca işlem yapılması gerektiği; ayrıca disiplin cezasına gerek olmadığı hâlde, bu yöndeki istemin reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2015/22390, K. 2015/34625, 1 Ekim 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama