Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2015/22467 K.2016/2484

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede: A-Sanıklar ... ve ...'ın hakaret ve tehdit eylemlerine ve yükletilen suçlara yönelik O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, B-Sanık ... hakkındaki mahkumiyet hükümlerine yönelik temyize gelince; Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

Şikayetçi ...’ın, sanıklar ... ve ...’ın, kaldığı çadırın yakınlarında tüfekle ateş etmek suretiyle kendisini tehdit ettiklerini iddia etmesi üzerine başlatılan soruşturmada, suç delillerinin elde edilmesi amacıyla sanık ...’nin evinde arama kararı verildiği,

köy muhtarı mağdur ... ve mağdur jandarma görevlisi...’ın, diğer kolluk görevlileri ile arama kararını icra etmek maksadıyla, sanık ...’nin ikamet ettiği eve geldikleri, Cumhuriyet Savcısının hazır olmadığı arama kararının, CMK’nın 119/4. maddesi gereğince ihtiyar heyetinden ya da komşulardan iki kişinin huzuru ile yapılacağı kuralına tam olarak uyulmadan, sadece mağdur...’in katılımı ile arama yapıldığı,

sanık ...’nin annesi olan sanık ...’ın, eve gelme nedenini izah eden kolluğa, arama yapmalarına gerek olmaksızın tüfeği vermek maksadıyla odaya yöneldiğinde, mağdur ...’in de tüfeği alınarak kendilerine zarar verileceği endişesi ile daha seri hareket edip tüfeği aldığı, bu süreçte niteliği ve derecesi belirlenemeyen ve görevi yaptırmamak için direnme eylemine matuf olmadığı kabul edilecek şekilde sanık ...’nin, mağduru iteklediği,

yaşanan tartışma sırasında sanığın, şikayetçi ...’ın yakınlarının, 70 yaşındaki eşini dövdüklerini, faillerinin henüz bulunmadığını, kolluğun yeterli çabayı göstermediğini anlatarak serzenişte bulunup, CMK’nın 119/4. maddesindeki şekil şartlarına uygun olmayan arama kararına tepki gösterdiği, aramaya katılan tanık kolluk görevlilerinin beyanına göre “al silahı başına çal” dediği ve mağduru olduğu olayı kastederek, mağdurların rüşvet aldığını iddia edip hakarette bulunduğu anlaşılmakla;

1-Sanığın, niteliği ve derecesi belli olmayacak şekilde mağduru iteklemesi, dosyada mağdurun adli raporunun bulunmaması, arama kararının CMK’nın 119/4. maddesine uygun olmaması ve sanığın arama kararı icra edilmeden tüfeği rızasıyla vermek istemesi, mağduru olduğu olaylara tepki göstermek maksadıyla “al silahı başına çal” şeklinde beyanda bulunması bir bütün halinde değerlendirilerek sanığın görevi yaptırmamak için direnme suçunu işlemediği anlaşılmakla, yetersiz gerekçeyle anılan suçtan mahkumiyet kararı verilmesi,

2-TCK’nın 3/1. maddesinde açıklanan “suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur” şeklindeki “orantılılık” ilkesine uyulmadan, TCK’nın 61. maddesindeki ölçütlerin soyut olarak yazılması suretiyle temel cezaların alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi,

3-Hakaret suçunda; Hapis ve adli para cezası şeklinde seçenekli yaptırım içeren suçta, hangi hukuksal gerekçelerle hapis cezasının tercih edildiğinin denetime olanak sağlayacak şekilde hükmün gerekçesinde açıklanmaması,

4- Anayasa Mahkemesi’nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının uygulanması zorunluluğu,