Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2015/22515 K.2015/36744

Tehdit ve hakaret suçlarından sanık A.. Ç.. hakkında yapılan yargılama sonunda mahkumiyetine dair, Çiçekdağı Sulh Ceza Mahkemesi'nce verilen 27.04.2010 gün ve 2009/110 esas, 2010/50 karar sayılı hükmün sanık tarafından temyizi üzerine,

Dairemizin 05.01.2015 gün ve 2013/5201 esas, 2015/77 sayılı kararıyla;

"Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Hakaret suçundan; kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık A.. Ç.. ve Üst Cumhuriyet Savcısının tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2-Tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından sanık A.. Ç.. ve Üst Cumhuriyet Savcısının ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA" karar verilmiştir.

I- İTİRAZ NEDENLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02/07/2015 gün ve 2015/226974 sayılı yazısı ile; "Sanık hakkında 16/02/2009 tarihinde işlediği tehdit ve hakaret suçlarından dolayı Çiçekdağı Cumhuriyet Başsavcılığının 26/06/2009 tarih ve 2009/94 nolu iddianamesi ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda Çiçekdağı Sulh Ceza Mahkemesinin 27/04/2010 tarih 2009/110 esas, 2010/50 sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan 3600 TL, hakaret suçundan dolayı 1800 TL adli para cezası verilmiş ve yapılan temyiz incelemesi neticesinde Dairenizin 05/01/2015 gün ve 2013/5201 easa-2015/77 sayılı kararı ile mahkumiyet hükümlerinin onanmasına karar verilmiştir.

Diğer taraftan, sanık hakkındaki Çiçekdağı Sulh Ceza Mahkemesinin 2008/121 esas, 2008/203 sayılı mahkumiyet kararının, sanık hakkında Dr. Ekrem Tok Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden aldırılan 04/03/2014 tarihli sağlık kurulu raporuna dikkat çekilerek Dairenizin 24/12/2014 tarih ve 2014/2016 E-2014/36915 sayılı kararı ile akıl hastalığı yönünden araştırma yapılması için bozulduğu;

bu durumda akıl hastalığı yönünde yapılacak araştırma sonucu sanığın akıl hastası olduğunun tespit edilmesi halinde temyiz incelemesi sonucunda onanarak kesinleşen işbu dava dosyası sonuçtan etkileneceğinden dolayı Dairenizin 05/01/2015 tarih ve 2013/5201 Esas, 2015/77 sayılı onama ilamınına itiraz edilip edilmeyeceği hususunun değerlendirilmesinin Yerköy Asliye Ceza Mahkemesinin 09/02/2015 tarihli yazısı ile talep edilmesi üzerine.

Cumhuriyet Başsavcılığımızın 25/03/2015 tarihli yazısı ile, sanık hakkında aldırılacak olan bozma ilamında sözü edilen adli raporun Cumhuriyet Başsavcılığımıza iletilmesi istenmiş ve Başsavcılığımız iletilen Adli Tıp Kurumu Yozgat Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 22/05/2015 tarihli raporunda; sanığın suç tarihi olan 16/02/2009 tarihinde cezai sorumluluğunun olmadığı ve sanık hakkında TCK'nın 32/1 ve 57. maddelerinin uygulanmasının uygun olacağı belirtilmektedir.

Sonuç ve istem: İtirazımızın kabulü ile Yüksek Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 05/01/2015 gün ve 2013/5201 esas, 2015/77 karar sayılı ONAMA hükmünün kaldırılması ve Çiçekdağı Sulh Ceza Mahkemesinin 27/04/2010 gün ve 2009/110 esas, 2010/50 karar sayılı hükmünün yukarıda açıklanan gerekçeye göre BOZULMASI; Yüksek Daireniz aksi kanaatte ise, itirazın incelenmesi bakımından 5271 sayılı CMK'nın 308/3. maddesi uyarınca dosyanın Yüksek Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na gönderilmesine, karar verilmesi itirazen arz ve talep olunur." isteminde bulunulması üzerine dosya Dairemize gönderilmekle, incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

II- İTİRAZIN KAPSAMI

İtiraz, tehdit ve hakaret suçlarından sanık A.. Ç.. hakkında verilen mahkumiyet kararının reddi ve onanmasına dair, Dairemizin 05.01.2015 tarihli kararına ilişkindir.

III- KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın itiraz gerekçeleri yerinde görülmekle, 6352 sayılı Kanunun 99. maddesiyle eklenen 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesinin 3. fıkrası uyarınca İTİRAZIN KABULÜNE,

Dairemizce verilen 05.01.2015 gün ve 2013/5201 esas, 2015/77 karar sayılı ret ve onama kararlarının KALDIRILMASINA,

Çiçekdağı Sulh Ceza Mahkemesince verilen 27.04.2010 gün ve 2009/110 esas, 2010/50 karar sayılı hükmün yeniden incelenmesi sonucu:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre, sanığa hakaret suçundan hapis cezası verilerek TCK'nın 50. maddesine göre adli para cezasına çevrilmesi karşısında temyiz kabiliyeti bulunduğu anlaşılarak yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın başka suçtan yargılandığı Çiçekdağı Sulh Ceza Mahkemesinin 2008/121 esas, 2008/203 karar sayılı mahkumiyet kararının, sanık hakkında Dr. Ekrem Tok Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi'nden aldırılan 04/03/2014 tarihli sağlık kurulu raporuna dikkat çekilerek Dairemizin 24/12/2014 tarih ve 2014/2016 esas-2014/36915 kararı ile akıl hastalığı yönünden araştırma yapılması için bozulduğu; yine itiraz sürecinde akıl hastalığı yönünde yapılan araştırma sonucu Adli Tıp Kurumu Yozgat Adli Tıp Şube Müdürlüğü'nün 22/05/2015 tarihli raporunda;

sanığın suç tarihi olan 16/02/2009 tarihinde cezai sorumluluğunun olmadığı ve sanık hakkında TCK'nın 32/1 ve 57. maddelerinin uygulanmasının uygun olacağının belirtilmesi karşısında, akıl hastalığı nedeniyle TCK'nın 32. maddesi uyarınca aldırılan adli raporlar sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,