Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2015/22608 K.2019/18215

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanık ...'un tehdit, hakaret ve kasten yaralama suçlarından almış olduğu mahkumiyet hükümlerine, sanıklar ... ve ...'nın da kasten yaralama suçundan almış oldukları mahkumiyet hükümlerine yönelik olarak temyize geldikleri belirlenerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık ... hakkında katılan ...'ye yönelik tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ile ilgili olarak;

Sanık ...'ın üzerine atılı tehdit suçlamasını kabul etmemesi, katılan ...'in soruşturma aşamasında tarih belirtmeden "evimde bulunduğum zamanlarda sürekli beni ve çocuklarımı sizi öldürürüz diye tehdit ettikleri" şeklinde beyanda bulunması yargılama aşamasında ise sanık ...'ın eve girmeden tehdit ettiğini belirterek çelişkili beyanda bulunması,

katılan ...'in kardeşi olan temyiz dışı katılan ...'ün ise soruşturma aşamasında sanığın tehdit eyleminden bahsetmemesine karşın yargılama aşamasında katılan ...'in beyanını doğrulayarak tehdit eylemini duyduğunu ifade ederek çelişki oluşturması karşısında, katılan ... ve temyiz dışı katılan ...'ün tehdit eylemi açısından beyanları arasındaki çelişkiler giderilmeden, katılan ... ve temyiz dışı katılan ...'ün bu çelişkili beyanlarının ne şekilde sanığın aşamalardaki istikrarlı savunmalarına üstün tutulduğu denetime esas olacak şekilde açıklanıp tartışılmadan eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle sanık hakkında tehdit suçundan hüküm kurulması,

2-Sanıklar ... ve ... hakkında katılan ...'ye yönelik kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ile ilgili olarak; a-Sanıkların kasten yaralama eylemini kabul etmemeleri, yargılama aşamasında katılan ...'nin, sanıkların kendisini darp ettiklerini ancak sadece sanık ...'un elinde sopa olduğunu beyan etmesi karşısında, katılanın bu beyanı dikkate alınmadan sanıklar ... ve ... hakkında kasten yaralama suçundan hüküm kurulurken silahtan sayılan sopa ile eylemi gerçekleştirdikleri belirtilerek TCK'nın 86/3-e maddesi uyarınca cezalarının 1/2 oranında artırılması suretiyle fazla ceza tayini,

b-Sanıklar ... ve ...'nin katılana yönelik kasten yaralama eylemini silahtan sayılan sopa ile gerçekleştirmediklerinin kabulü halinde, 7188 sayılı Kanunun 26. maddesi ile CMK'nın 253/3. maddesine aynı mağdura karşı ibaresinin eklenmesi, 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümlerinin yeniden düzenlenmesi ve TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alınması,

kasten yaralama suçunun ise, suç tarihi itibariyle 5271 sayılı CMK’nın 253/3-son cümlesi uyarınca tehditle birlikte işlenmesi nedeniyle uzlaşma kapsamında bulunmadığının anlaşılması ile sanıklar ... ve ...'ın katılana yönelik tehdit eyleminden de beraat etmeleri karşısında, sanıklar ... ve ...'ün kasten yaralama suçları yönünden uzlaştırma önerisinde bulunulmasının gerektiği anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

3-Sanık ... hakkında tüm suçlardan kurulan mahkumiyet hükümleri ile sanıklar ... ve ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümleri ile ilgili ortak olarak;

a-Sanıkların duruşmalara yansıyan olumsuzluklarının olmaması ve sabıkalarının da bulunmaması karşısında, CMK'nın 231 ve TCK'nın 51. maddelerinin yasal koşulları usulüne uygun olarak tartışılıp değerlendirilmeden "dosya kapsamına göre belirlenen kişilikleri ve suç işleme eğilimleri ile yargılama sürecinde pişmanlık göstermemeleri, sabıkalı geçmiş halleri" biçimindeki dosya kapsamı ile uyuşmayan, yetersiz gerekçeyle TCK'nın 51. maddesi ile CMK'nın 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

b-Anayasa Mahkemesi’nin karar tarihinden sonra 24/11/2015 günlü Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararın gözetilmesi zorunluluğu,