KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2015/22694 E., 2019/18812 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 3 Aralık 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Tehdit, hakaret
- Hükümler
- Beraat
Karar Metni
279 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
1-Sanık ... hakkında hakaret suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;
Eyleme ve yükletilen suça yönelik, katılan ...'in temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,
2-Sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan beraat hükmünün temyizine gelince;
a-Sanığın, katılana iddianamede içeriği belirtilmemiş ise de göndermiş olduğu mesajlarla da tehdit eylemini gerçekleştirdiğine yönelik anlatımın bulunması, mesaj tespit tutanağında katılana mesaj gönderen numaranın sanığın soruşturma beyanında kullandığını ikrar ettiği numara olması karşısında, birden fazla mesaj içeriği incelenerek sanığın eyleminin TCK'nın 106/1-1. cümlesinde düzenlenen tehdit suçunu oluşturup oluşturmadığı değerlendirilmeden yetersiz gerekçeyle beraat kararı verilmesi,
b-Bozmaya uyularak yapılan değerlendirme neticesinde, sanığın eylemi gerçekleştirdiğinin ve eylemin TCK'nın 106/1. maddesinin ilk cümlesine uyduğunun kabulü durumunda ise; 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren, 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre, uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesinin ilk cümlesinde düzenlenen tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilip, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2015/22694, K. 2019/18812, 3 Aralık 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama