Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2015/22714 K.2019/18545

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, sanığın, 13/11/2014 tarihli duruşmada şikayetten vazgeçmeyi kabul ettiği anlaşıldığından tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak edilmeyerek yapılan incelemede:

1-Sanığın mağdurlara yönelik hakaret ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlerin incelemesinde;

Eylemlere, yükletilen suçlara ve düşme kararlarına yönelik sanık ...’ın temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2-Sanığa yüklenen tehdit suçuna yönelik temyiz incelemesine gelince;

a-Sanığın, tehdit eyleminin mağdurlara yönelik olduğunun iddia ve kabul edilmesine karşın, hükümde sanık hakkında TCK’nın 43/2. maddesinin uygulanmasına kanunen yer olmadığına karar verilerek hüküm ile gerekçe arasında çelişkiye yol açılması,

b-02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,