Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2015/22942 K.2019/19005

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmesinden sonra sanığın denetim süresinde işlediği ihbara konu Aydın 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/205 Esas 2013/534 Karar sayılı dosyasındaki suçun,6136 sayılı Kanun’un 13/4. maddesinde düzenlenen yasak niteliği haiz mermi bulundurma suçu olduğu,

bu suçtan karar tarihinde hapisten çevrilerek hükmolunan 1000 TL adli para cezası ile doğrudan verilen 500 TL adli para cezası temyiz yasa yoluna tabi olduğu halde, Mahkemece doğrudan verilen 500 TL adli para cezası üzerinden kesinleştirme yapılarak ihbarda bulunulduğu ancak Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 2014/7603 Esas 2014/23392 Karar ve 23.10.2014 tarihli ilamı ile kararın bir bütün olarak bozulduğu ayrıca 6136 sayılı Kanun’un 13/4. maddesinde düzenlenen yasak niteliği haiz mermi bulundurma suçunun,

02.12.2016 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 12. maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun’un 75. maddesi uyarınca önödeme kapsamına alındığı ve ihbara konu kararın kesinleşmediği gözetilmeden, hükmün açıklanmasına karar verilmesi,