Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2015/23040 K.2019/19658

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A-Sanıklar ... ve ... haklarında 6136 sayılı Yasa'nın 15/4.maddesine muhalefet, sanıklar ..., ... ve ... haklarında mala zarar verme suçlarına ilişkin kararda öngörülen cezaların nitelik ve niceliğine göre, karar tarihi itibariyle hükümlerin temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık ... müdafii, sanıklar ... ve ... müdafii ile sanık ...'nın tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

B-Diğer hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanıklar ..., ..., ..., ... haklarında 6136 sayılı Yasa'nın 13/1. maddesine muhalefet suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyizinde;

Sanıklara yükletilen 6136 sayılı Yasa'ya muhalefet eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı, Anayasa Mahkemesi’nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının, kapsam ve içerik itibariyle infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceği,

Anlaşıldığından, sanıklar ..., ..., ... ve ... müdafiilerinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 2-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında 04/12/2011 tarihli eylemleri nedeniyle birden fazla kişi ile birlikte silahla tehdit, sanıklar ... ve ... hakkında 23/12/2011 tarihli eylemleri nedeniyle kasten yaralama, sanık ...'ün 23/12/2011 tarihli eylemi nedeniyle silahla tehdit, sanıklar ..., ... ve ...'in 24/12/2011 tarihli eylemleri nedeniyle birden fazla kişi ile birlikte silahla tehdit suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyizlere gelince;

a-Sanık ... ile sanık ... ve ... arasında önceye dayalı husumet olduğu, tarafların iddiasına göre suç tarihlerinden önce de aralarında tartışmaların olduğu ve birbirlerine hakaret ettikleri, sanık ...'in savunmalarına göre 02/12/2011 tarihinde sanık ...'ün kendisine hakaret etmesi üzerine,

sanıklar Levent, Erdinç ve Yusuf'un birlikte 04/12/2011 tarihinde sanık ... ve müşteki ...'nın birlikte işlettikleri kafeye doğru 4 el ateş ettikleri, bu olay üzerine 23/12/2011 tarihinde ise sanıklar ... ve ...'ün, sanık ...'i kemik kırığı olacak şekilde silahla yaraladıkları, sanık ...'ün ise silahla tehdit ettiği, bu kez sanık ...'un yaralanmasına kızan sanıklar Levent ve Samet'in ise 24/12/2011 tarihinde mağdurlar ..., ... ve ...'ün birlikte kaldıkları eve benzin döküp ateşe verdikten sonra korkutmak amacıyla çok sayıda ateş etmek suretiyle birden fazla kişi ile birlikte silahla tehdit ettiklerinin anlaşılması karşısında;

olayların başlangıcı ve gelişimi üzerinde durularak, sanıkların iddiaları da değerlendirildikten sonra sonucuna göre sanıklar hakkında TCK'nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerekirken, bu hususlar değerlendirilmeden yetersiz gerekçelerle haksız tahrik hükmünün uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

b-Sanık ... hakkında TCK'nın 39/1. maddesi uyarınca birden fazla kişi ile birlikte silahla tehdit suçundan kurulan hükmün temyizinde;

aa-Sanık ... aşamalardaki savunmasında, 23/12/2011 günü akşam saatlerinde eniştesi ile birlikte onun aracıyla hastaneye gittiklerini, sonrasında sanık ...'in kendisini aradığını ve dışarıya çıkıp dolaşalım dediğini, bu nedenle akşam saatlerinde sanık ...'i de alıp birlikte eniştesine ait araçla bir süre dolaştıktan sonra alkol aldıklarını, bir müddet sonra araçla petrole gittiklerinde sanık ...'in pet şişeye benzin aldığını, sanık ...'e bu benzinle ne yapacaksın diye sorduğunda ise "sen arabayı sürmene bak" dediğini, şelale tarafına geldiklerinde kendisini araçtan indirip "bizi burada bekle" dediklerini,

yaklaşık yarım saat sonra geldiklerinde ise kendisine Müçüklerin evine ateş ettiklerini söylediklerini beyan etmesi karşısında, sanık ...'un diğer sanıklar ... ve ....t'in tehdit eylemlerine ne suretle yardım eden sıfatıyla iştirak ettiği, delillerin nelerden ibaret olduğu karar yerinde gösterilmeden yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde sanık ...'nın mahkumiyetine karar verilmesi,

bb-Kabule göre de; TCK'nın 106/2-a,c, 39/1-2. maddeleri uyarınca belirlenen 2 yıl hapis cezasının aynı Kanunun 43. maddesi uyarınca 1/2 oranında arttırılması sırasında hesap hatası sonucu 3 yıl yerine 4 yıl olarak fazla ceza tayini, c-Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının gözetilmesi zorunluluğu,