Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2015/23066 K.2015/38151

CEZA MUHAKEMESİ KANUNU (CMK) (5271) Madde 231

"İçtihat Metni"Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanık F.. G..'ye yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanı kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından sanık F.. G..'nün ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2- Sanıklar E.. K.. ve S.. K.. hakkında kurulan hükümlerin temyizine gelince;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık S..'in sabıkasız olması, sanık E..'in adli sicil kaydında yer alan geçmiş hükümlülüğünün engel oluşturmaması, tehdit suçundan dolayı somut (maddi) bir zarar oluşmaması, mağdurun uğradığı manevi zararın ise hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasına engel teşkil etmemesi ve hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının CMK'nın 231/7. maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmeden önce değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmeyerek “hükmolunan cezanın adli para cezasına dönüştürülmüş olması karşısında, CMK'nın 231. maddesinin uygulanmasına yasal olarak yer olmadığı” biçimindeki kanuni olmayan gerekçeyle karar verilmesi,