KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2015/23105 E., 2019/18358 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 27 Kasım 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Tehdit, hakaret
- Hükümler
- Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı
Karar Metni
279 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, katılan ... vekilinin sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan beraat hükmü ile hakaret suçundan kurulan ceza verilmesine yer olmadığına dair hükümleri, katılan sanık ... müdafiinin ise katılan sıfatıyla sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan beraat hükmü ile hakaret suçundan kurulan ceza verilmesine yer olmadığına dair hükümleri ve sanık sıfatıyla tehdit suçundan kurulan beraat hükmünü yalnızca vekalet ücreti yönünden temyiz ettiği belirlenerek dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, sanık ... hakkında yargılandığı aynı davada tehdit suçundan beraat, hakaret suçundan ise ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi karşısında; sanık müdafii tarafından sunulan avukatlık hizmetinin bölünmesi mümkün olmadığından, beraat kararı nedeniyle vekalet ücretine hükmedilmemesinde kanuna aykırılık görülmediği belirlenerek yapılan incelemede;
1-Sanıklar hakkında tehdit eylemlerine ve yükletilen suçlardan kurulan beraat hükümlerine yönelik, katılan ... vekili ve sanık ... müdafiinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
2-Sanıklar hakkında hakaret suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyize gelince,
Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir,
Ancak,
Sanıkların tehdit suçlarından beraat etmeleri karşısında, TCK'nın 125/1. maddesinde düzenlenen hakaret suçlarının CMK'nın 253/3. maddesi uyarınca uzlaşmaya tabi hale geldiği anlaşılmakla aynı Kanunun 253 ve 254. maddeleri uyarınca uzlaşma hükümlerinin uygulanması ve sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2015/23105, K. 2019/18358, 27 Kasım 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama