Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2015/23325 K.2019/19565

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A-Sanık ...'ın, şikayetçiler ..., ... ve ...'a yönelik hakaret, şikayetçi ...'a yönelik yaralama, şikayetçi ...'a yönelik yaralama, şikayetçi ...'a yönelik yaralama suçlarından dolayı kararda öngörülen cezaların nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükümlerin temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık ...'ın TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

B-Sanık ...'ın, şikayetçiler ..., ... ve ...'a yönelik zincirleme tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyize gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanığın şikayetçi ...'a yönelik, kardeşine karşı yaralama eylemi ile aynı zamanda, şikayetçiler ..., ... ve ...'a yönelik tek fiille TCK'nın 106/1-1. cümlesi kapsamındaki tehdit eylemini gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, tehdit eyleminin uzlaşma kapsamında bulunmayan TCK'nın 86/2-3a maddesinde düzenlenen kardeşine karşı yaralama eylemi ile birlikte gerçekleşmesi nedeniyle uzlaşma hükümlerinin uygulanamayacağı anlaşılmış ise de.

7188 sayılı kanunun 26. maddesi ile CMK'nın 253/3. maddesine "aynı mağdura karşı" ibaresinin eklenmesi nedeniyle, sanığın şikayetçiler ... ve ...'a yönelik TCK'nın 106/1-1. cümlesi kapsamındaki tehdit eyleminin, 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma kapsamına alındığı, şikayetçiler ... ve ...n'a yönelik tehdit suçundan uzlaşmanın gerçekleşmesi durumunda, diğer şikayetçi ...'a yönelik tehdit suçu açısından TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu,