KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2015/23428 E., 2019/19543 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Aralık 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Tehdit
- Hükümler
- Mahkumiyet
Karar Metni
266 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine ve de mahkemenin takdir ve gerekçesine göre sanıklar ... ve ... hakkında, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmeyerek dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, ..., ... ve ...'nun, yalnızca sanık sıfatıyla, almış oldukları mahkumiyet hükümlerini temyiz ettikleri belirlenerek yapılan incelemede;
1-Sanıklar ... ve ...'a yükletilen birden fazla kişiyle birlikte tehdit eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu ögelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,
Cezaların yasal bağlamda uygulandığı,
Anlaşıldığından, sanıklar ... ve ...'ın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,
2-Sanık ... hakkında silahla tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesine gelince,
Sanık ...'nun aşamalarda, lokantada yemek yediği esnada alkollü olan diğer sanıklar ... ve ...'ın gelip kendisini rahatsız ettiklerini, kendisini rahat bırakmalarını istemesine rağmen gitmedikleri gibi hakaret ettikleri şeklindeki savunması karşısında, olayın çıkışı ve gelişimi üzerinde durularak, sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmemesi,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2015/23428, K. 2019/19543, 12 Aralık 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama