Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2015/24013 K.2019/19668

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanık ... müdafiinin, tehdit suçundan verilen beraat hükmünü yalnızca vekalet ücreti yönünden temyiz ettiği belirlenerek dosya görüşüldü:

A-Sanık ... hakkında hakaret suçuna ilişkin kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, karar tarihi itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık ... müdafiinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

B-Diğer hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik tehdit suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Aynı dosyada sanık ... hakkında ayrıca hakaret suçundan ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi nedeniyle, sanık ...'in beraat ettiği suç yönünden vekalet ücretine hak kazanamayacağı,

Anlaşıldığından, eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan ... vekili ile sanık ... müdafiinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında tehdit suçundan mahkumiyet ile sanık ... hakkında hakaret suçundan ceza verilmesine yer olmadığına dair hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

a-Sanık ...'in tehdit suçundan beraat etmesi karşısında, TCK'nın 125/1. maddesinde düzenlenen hakaret suçunun CMK'nın 253/3. maddesi uyarınca uzlaşmaya tabi hale geldiği anlaşılmakla, aynı Kanunun 253 ve 254. maddeleri uyarınca hakaret suçu yönünden uzlaşma hükümlerinin uygulanması ve sonucuna göre sanık ...'in hukuksal durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

b-Sanık ... yönünden ise; 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanık ...'a isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanık ...'ın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,