Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2015/24193 K.2019/19277

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın aşamalarda, kiracısı olan mağdurun evi boşalttığı halde anahtarı teslim etmediğini, bu sebeple mağdurun kaldığı yere giderek anahtarı sorduğunu ve mağdurun hakaret edip üzerine yürümesi üzerine kendisini savunduğunu beyan etmesi, mağdurun da evi boşalttığında evi temizlemek için anahtarı teslim etmediğini ve daha sonra çocuğu rahatsızlanınca sanığın babasına bıraktığını beyan etmesi karşısında; olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak sonucuna göre, TCK'nın 29. maddesindeki haksız tahrik hükmünün sanık hakkında uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

2-Yerel mahkemece kendisine herhangi bir yükümlülük yüklenmeyen ve denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işleyen sanık hakkında, önceki hükmün aynen açıklanması ile yetinilmesi gerekirken, yeniden değerlendirme sonucu, açıklanması geri bırakılan hükümdeki hapis cezasının ertelenmesi suretiyle CMK'nın 231/11. maddesine aykırı davranılması,