Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2015/24941 K.2019/19362

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık hakkında silahla tehdit suçundan hüküm kurulurken, sanığın silahla tehdit eylemini birden fazla kez ve birden fazla kişiye karşı gerçekleştirdiği şeklindeki gerekçe ile TCK'nın 43. maddesinin 1 ve 2. fıkrası uyarınca cezasında takdiren 1/2 artırım yapılmasına karar verilmesi karşısında, sanığın mağdur ... haricinde kimi ya da kimleri tehdit ettiği denetime esas olacak biçimde açıklanıp tartışılmadan, sanık hakkında yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Kabule göre de;

1-Sanık hakkında silahla tehdit suçundan hüküm kurulurken temel ceza alt sınırdan belirlenmesine karşın, TCK'nın 43/2 ve 1. maddelerinin uygulanması sırasında alt sınırdan uzaklaşma gerekçesi gösterilmeden 1/2 oranında artırım yapılması,

2-TCK’nın 58. maddesi uygulanırken, 5275 sayılı Kanunun 108/2. maddesi uyarınca en ağır cezayı içeren mahkumiyetin tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, birden fazla ilamın tekerrüre esas alınması,

3-Anayasa Mahkemesi’nin karar tarihinden sonra 24/11/2015 günlü Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararın ve TCK'nın 53/1-c maddesinde düzenlenen hak yoksunluğunun uygulanma süresi ve şeklinin Kanunda öngörülen biçimde uygulanması zorunluluğu,