Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2015/25084 K.2019/19957

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1) Sanığa yükletilen, mağdur ...'a yönelik silahla tehdit ve üst soya karşı kasten yaralama eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,

Mahkemenin delilleri değerlendirmesi neticesinde ulaştığı sonuçta bir isabetsizlik bulunmadığından, tebliğnamede bozma isteyen görüşe iştirak edilmediği,

Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 günü, Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının infaz sırasında gözetilebileceği,

Anlaşıldığından sanık ...'ın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2) Sanığın, mağdur ... Akar'a yönelik kardeşe karşı kasten yaralama eyleminin temyizine gelince,

Mağdurun kolluktaki beyanında, sanığın üzerine sıcak yemeği döktüğünü iddia etmesi, duruşmadaki ifadesinde ise kendisinin üzerine yemek dökmediğini ifade etmesi, alınan adli muayene raporunda darp cebiri izine rastlanılmadığının belirtilmesi karşısında, mağdurun yaralandığına ilişkin hangi delillere üstünlük tanınarak sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulduğunun açıklanıp tartışılmaması,