Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2015/25248 K.2017/13373

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, sanığın temyiz incelemesine gelmeyen eşine karşı yaralama suçu ile temyize konu tehdit suçlarını farklı zamanlarda işlediği kabul edilerek yapılan incelemede;

1- Sanığın, polis merkezine giden müştekiler .... ve ...'ı telefonla arayıp onlara hitaben, polis tarafından düzenlenen tutanakta da yazılı olduğu gibi "size yarın gününüzü göstereceğim, yarın o eve giremeyeceksiniz, .... sana da gününü göstereceğim" dediğinin kabul edilmesi karşısında, sanığın sözlerinin TCK'nun 106/1-2 cümlesinde yazılı sair tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Kanun'un 106/1-1. cümle gereği hüküm kurulması,

2- Kabule göre de ; 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1-1. cümlede gösterilen tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alınması ve aynı Kanunun 106/1-2. cümlesinde belirtilen sair tehdit suçu açısından ise, CMK'nın 253. maddesinin 24 ve 25. fıkralarındaki uzlaştırma bürosuna ilişkin düzenlemenin dikkate alınıp, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,