Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2015/25309 K.2019/19722

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın aşamalarda suçlamaları kabul etmediği, katılanın alınan beyanında, sanığın tüfeği kendisine doğrultmadığını, silahın omuzunda olduğunu ve her zaman sanığın tüfek ile dolaştığını belirtmesi, tanık Sefa Tosunun alınan beyanında, sanığın tüfeği katılana doğrultmadığını ve katılana yönelik olarak ''merayı zehirleyeceğim, buraya gelemeyeceksiniz, kaçmaya da yetişemeyeceksiniz'' dediğini belirtmesi, diğer tanık ...'ün de yaşanan olayı görmediğini ancak sanığın katılana bağırarak ''bayıra gelmeyin, zehir atacağım'' şeklinde söylediğine ilişkin anlatımı karşısında; sanığın eyleminin TCK’nın 106/1-2. cümlesi kapsamında kalıp kalmadığı değerlendirilmeden, yetersiz gerekçe ile sanığın silahla tehdit suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Bozmaya uyularak yapılan değerlendirme neticesinde, sanığın eyleminin TCK'nın 106/1. maddesinin ikinci cümlesi kapsamında kaldığının kabulü durumunda ise;

Sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1-2. cümlesi kapsamındaki sair tehdit suçunun uzlaşma kapsamında olduğu anlaşılmakla, CMK'nın 253. ve 254. maddeleri uyarınca uzlaşma hükümlerinin uygulanması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,