Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2015/25341 K.2019/19730

Yerel Mahkemece verilen hükümler yalnızca sanık ... tarafından temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A-Sanık hakkında hakaret suçundan verilen kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından sanık ...'in tebliğnameye uygun olarak, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

B-Silahla tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyizde,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, yerel Mahkemenin erteleme gerekçesi karşısında, tebliğnamenin (2) nolu bozma düşüncesine iştirak edilmeyerek yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın aşamalarda üzerine atılı suçlamayı kabul etmemesi, suça konu silahın ele geçirilememiş olması, katılanın kuzeni olan tanık ...'nin yargılama aşamasındaki beyanında; "her iki sanık tarafından da sinkaflı sözlerle küfür edilmiştir" demesine rağmen, katılanın beyanında.

"Hasan küfür etmemiştir" demesi, yine tanığın beyanında; "hatta biz eve girdikten sonra silahla 5-6 kez ateş edildi, ancak evde olduğum için kimin ateş ettiğini görmedim" demesine rağmen, katılanın beyanında.

"Bu olay sonrasında herhangi bir silahla ateş edilmesi söz konusu değildir, evime gittikten sonra ateş sesi duymadım" demesi karşısında, olay anında birlikte oldukları kabul edilen katılan ve tanık beyanları arasındaki çelişkiler giderilmeden, katılan ve tanık beyanlarının, sanığın savunmasına ne şekilde üstün tutulduğu açıklanıp tartışılmadan, eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,