Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2015/25469 K.2020/534

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

A-Sanık ...'nin katılan ...'e yönelik hakaret eyleminden dolayı verilen ceza verilmesine yer olmadığına dair karara yönelik, sanık ...'nin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

B-Sanık ...'in katılan ...'ye yönelik silahla tehdit suçundan verilen beraat kararı ile sanıklar ... ve ...'in katılan ...'ye yönelik hakaret eylemlerinden ceza verilmesine yer olmadığına dair kararlara yönelik temyize gelince,

1-Sanık ...'in, katılan ...'ye yönelik silahla tehdit suçunu işlediği iddiasıyla açılan davanın yargılaması sonucunda, kararın gerekçe kısmında, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair vicdani kanaatin oluştuğunun belirtilmesine karşın, hüküm kısmında sanığın bu suçtan beraatine karar verilerek karışıklığa neden olunması,

2-Kabule göre de;

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanık ...'e isnat edilen TCK'nın 106/2-a maddesi kapsamındaki silahla tehdit suçundan beraat kararı verildiği, hakaret suçu yönünden ise CMK'nın 253/3. maddesinde engel bulunduğu gözetilerek yeni düzenleme karşısında, sanık ...'e hakaret suçu yönünden uzlaşma önerisinde bulunulması gerektiği anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, hakaret eylemi yönünden uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanık ...'in hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

3-Dosya kapsamına göre, sanık ...'in, suç tarihi itibariyle uzlaşma kapsamında bulunan hakaret suçunu, uzlaşma kapsamına girmeyen temyiz dışı mala zarar verme suçuyla birlikte işlemesi nedeniyle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253/3. maddesinde yer alan “Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz.” hükmü uyarınca uzlaşma hükümlerinin uygulanamadığı,

ancak suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesinde değişiklik yapıldığı ve uzlaştırmanın 5237 sayılı Kanun'un 151/1. maddesinde yer alan mala zarar verme suçu yönünden de uygulanabilir hale gelmesi nedeniyle sanık ...'in üzerine atılı hakaret suçu açısından da söz konusu kanun değişikliğine göre hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu, yeni düzenleme karşısında, sanık ...'e hakaret suçu yönünden de uzlaştırma önerisinde bulunulmasının gerektiği anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek,

uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanık ...'in hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,