Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2015/25586 K.2020/1192

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesinde sanık ...’ün katılan ...’a karşı sair tehdit eylemi yönünden görüş bulunduğu ancak bu suç nedeniyle iddianame düzenlenmediği ve hüküm de kurulmadığı, sanık ...’ün müşteki ...’a karşı yaralama eylemi yönünden şikayetten vazgeçme nedeniyle verilen düşme kararının temyiz edilmediği, sanık ... hakkında katılan ...’a karşı yaralama eylemi nedeniyle kurulan mahkumiyet hükmünün kesin hüküm olması nedeniyle ek kararla temyiz isteğinin reddedildiği, sanık ... ve müdafiinin bu ek kararı temyiz etmediği, bu ek kararın yalnızca katılan ... vekili tarafından temyiz edildiği belirlenerek dosya görüşüldü:

1-Sanık ... hakkında katılan ...’a karşı silahla yaralamaya teşebbüs, sanık ... hakkında katılan ...’a karşı hakaret, sanık ... hakkında müştekiler ... ve ...’e karşı sair tehdit suçlarından kurulan kararlarda öngörülen cezaların nitelik ve niceliğine göre hükümlerin temyiz edilemez olması, nedeniyle Yerel Mahkemece verilen temyiz isteğinin reddine ilişkin karara karşı yapılan itirazın, tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, yerel mahkemenin redde ilişkin kararlarının ONANMASINA,

2-Sanık ...’in katılanlar ... ve ...’e karşı tehdit eyleminden kurulan mahkumiyet hükmünün temyizine gelince;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,