Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2015/25861 K.2020/1141

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1) Sanık hakkında hakaret suçundan verilen düşme kararına ilişkin temyiz isteğinin incelenmesinde;

Eyleme ve yükletilen suça yönelik sanık ... müdafiinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2) Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz isteğine gelince, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

a) Mağdurlardan ...’in olayı gören tanık olmadığını söylemesi, mağdur ...’un da olayın görgü tanığı olduğundan bahsetmemesi, sanığın komşusu olması nedeniyle tehdit sözlerini yan daireden duyduğunu söyleyen tanık ...’ın ise sanıkla husumetli olduğunun anlaşılması karşısında; atılı suçun sübutuna ilişkin hangi kanıt ve tanık beyanlarına dayanıldığı ve neden üstünlük tanındığı açıklanıp tartışılmadan yetersiz gerekçeyle sanık hakkında yüklenen suçlardan yazılı şekilde hüküm kurulması,

b) Kabule göre de; 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,