Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2015/25939 K.2020/948

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-Tanık ...'nın beyanında, sanığın bıçakla içeri girdiğini, çuvalın içerisinden bıçağı çıkararak pencere kenarına koyduğunu ve ''sizi yakacağım'' şeklinde sözlerle tehdit ettiğini belirtmesi; mağdur ...'nın soruşturma evresindeki beyanında da sanığın bıçak ya da satır doğrulttuğundan açıkça söz etmediği, bıçağı önüne koyduğunu belirtmesi karşısında, sanığın bıçak veya satır doğrultarak tehdit edip etmediğinin açıkça mağdur ve tanık ...'ya sorulması ve sonucuna göre sanığın eyleminin TCK'nın 106/1-1 madde ve cümlesi ya da aynı Kanun maddesinin 2-a bendinde düzenlenen suçu oluşturup oluşturmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Sanık hakkında TCK'nın 62. maddesi uyarınca takdiri indirim hükümleri uygulanırken hesap hatası yapılarak sonuç cezanın ''2 yıl 1 ay'' hapis cezası yerine ''1 yıl 13 ay'' olarak belirlenmesi,

3-Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 günü, Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,