Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2015/25977 K.2020/875

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanık ile müştekinin, müştekinin kızkardeşinin sanıkla evlenmesi ve sonrasında yaşadıkları sorunlar sebebiyle husumet olduğu anlaşılan olayda, sanığın talimatla alınan beyanında tehdit içerikli sözler söylemiş olabileceğini ifade etmesine rağmen, duruşmada kesinlikle tehdit etmediğini belirten beyanı karşısında, sanığın anlatımları arasındaki çelişkilerin giderilmeye çalışılması, giderilemediği takdirde yöntemince tartışılıp irdelenerek hangi anlatıma hangi nedenle üstünlük tanındığı da açıklanıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle beraat kararı verilmesi,

2-Sanık hakkında TCK'nın 106/1-1.maddesi gereği mahkumiyet hükmü kurulması halinde ise;

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,