KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2015/26485 E., 2020/204 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Ocak 2020
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Tehdit, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması, mala zarar verme
- Hükümler
- Beraat
Karar Metni
289 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
1-Sanık ... hakkında silahla tehdit, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması ve mala zarar verme suçlarından kurulan beraat hükümleri yönünden;
Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik, katılanlar ... ve ... vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
2-Sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz talebine gelince;
a-Sanığın, katılan ...'nın telefon hattına gönderdiği iddia ve kabul edilen mesaj içeriklerinin TCK'nın 106/1-1. cümlesinde düzenlenen ''kendisinin veya yakınının hayatına, vücut veya cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırı gerçekleştireceğinden bahisle tehdit'' suçunun unsurlarını oluşturduğu gözetilmeden, mesajların tehdit içermediği şeklindeki yerinde görülmeyen gerekçeyle sanık hakkında beraat kararı verilmesi,
b-Bozmaya uyularak yapılan incelemede sanığın TCK'nın 106/1-1. cümlesinde düzenlenen suçu işlediğinin kabul edilmesi halinde ise;
02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2015/26485, K. 2020/204, 6 Ocak 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama