Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2015/26534 K.2020/511

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, gerekçeli kararın sanık müdafiine bizzat tebliğine ilişkin evrakta tebliğ tarihi bulunmadığı görülmekle, temyizin öğrenmeden başladığı ve süresinde olduğu kabul edilerek dosya görüşüldü:

Temyi isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1) Akıl hastası olan sanığın CMK’nın 150/2. maddesi uyarınca müdafii huzurunda savunması alınmadan hüküm kurulmak suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

2) Sanığın yüklenen suçun işleyip işlemediğine ilişkin iddia savunma ve kanıtlar ortaya konulup, hangi kanıtlara neden üstünlük tanındığı açıklanıp tartışılmadan eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle sanık hakkında TCK’nın 32 ve 57. maddeleri uyarınca akıl hastalığı nedeniyle ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,