Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2015/26692 K.2020/816

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanık ... hakkında verilen 28/04/2014 tarihli temyiz isteminin reddine dair ek karara yönelik temyiz talebinde bulunulmadığı belirlenerek dosya görüşüldü:

Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesinin ''kendisine tebligat yapılacak kimseler gösterilen adreste bulunmaz veya tebellüğden imtina ederse, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza mukabilinde teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırmakla beraber, adreste bulunmama halinde tebliğ olunacak şahsa keyfiyetin haber verilmesini de mümkün oldukça en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya da bildirilir. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır.'' şeklinde düzenlendiği,

Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmelik'in 30/1. maddesinin ''adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine meşruhat verilerek çıkarılan tebligatlar hariç olmak üzere, muhatap veya muhatap adına tebliğ yapılabilecek olanlardan hiçbiri gösterilen adreste sürekli olarak bulunmazsa, tebliğ memurunun, adreste bulunmama sebebini bilmesi muhtemel komşu, yönetici, kapıcı, muhtar, ihtiyar heyeti veya meclis üyeleri, kolluk amir ve memurlarından araştırarak beyanlarını tebliğ mazbatasına yazıp imzalatması, imzadan çekinmeleri halinde bu durumu yazarak imzalaması gerekir.'' şeklinde düzenlendiği,

Somut olay bu açıklamalar ışığında değerlendirildiğinde; sanık ...'ın yokluğunda verilen gerekçeli karar ile temyiz isteminin reddine dair ek kararın sanığın en son bildirdiği adrese çıkarılan tebligat parçasında, muhatabın geçici olarak adreste bulunmama nedeninin belirtilmediği, bu sebeple tebliğin usulsüz olduğu,