Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2015/26725 K.2020/1724

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanık ... hakkında katılan ...’’a yönelik hakaret ve sanık ... hakkında katılan ... ’a yönelik tehdit suçlarından cezalandırılmaları için kamu davası açıldığı halde hüküm kurulması unutulmuş ise de, zamanaşımı içinde hüküm kurulabileceği düşünülerek dosya görüşüldü:

1)Sanıklar ..., ...ve ... hakkında tehdit suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlara karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,

Anlaşıldığından, sanık ... müdafii ile sanıklar ... ve ... 'ın temyiz davası istekleri hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,

2)Sanık ... hakkında katılan ... ve ...’a yönelik sanık ... hakkında katılan ...’a yönelik hakaret suçlarından verilen ceza verilmesine yer olmadığı kararlarına yönelik temyiz isteğinin incelenmesinde;

Sanıkların eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK’nın 125/1 maddesi kapsamındaki hakaret suçu için cezanın üst sınırına göre aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2. maddelerinde öngörülen 8 yıllık dava zamanaşımının son kesme nedeni olan sorgunun yapıldığı 20/01/2012 gününden inceleme tarihine kadar gerçekleştiğinin anlaşılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii ile sanık ... ’ın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

3)Sanık ... hakkında katılanlar ..., ...ve ... ’a karşı hakaret, sanık ... hakkında katılanlar ..., ... ’a karşı hakaret suçlarından verilen ceza verilmesine yer olmadığı kararları ile, sanık ... hakkında katılanlar ...ve ... ’a yönelik tehdit suçundan ayrı ayrı ayrı kurulan mahkumiyet hükümleri, sanık ... hakkında katılan ... ’a karşı tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ile sanık ... hakkında katılanlar ... ve ... ’a karşı tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteklerine gelince, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

a)Sanık ... hakkında katılanlar ...ve ... ’a yönelik tehdit suçundan ayrı ayrı mahkumiyet hükümleri kurulmuş, yine sanık ... hakkında da katılan ... ’a karşı tehdit suçu ile katılanlar ... ve ... ’a karşı tehdit suçundan ayrı ayrı iki kez mahkumiyet hükümleri kurulmuşsa da, sanıklarla katılanların aynı olay bütünlüğü içinde aynı yer ve zamanda bir aradayken iki aile arasında arazi anlaşmazlığı nedeniyle meydana gelen olayda, sanık ...’nın katılanlar ... ve ...’a, sanık ...’in ise katılanlar ...,

... ve ...‘ye yönelik tehdit eylemlerini bir suç işleme kararının icrası kapsamında bütün katılanlara aynı olay ve zaman bütünlüğü içinde yönelttiklerinin anlaşılması karşısında, sanıklar hakkında tehdit suçundan bir kez ceza verilip bu cezanın TCK’nın 43/2. maddesi uyarınca artırılması yerine yasal olmayan gerekçeyle haklarında katılanlara yönelik tehdit eylemleri nedeniyle ayrı ayrı mahkumiyet hükümleri kurularak fazla ceza tayini,

b) Kabule göre de;

aa) 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanıklara isnat edilen TCK’nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçlarını uzlaştırma kapsamında bulunduğu, hakaret suçları yönünden ise, uzlaşma önerisinin yapıldığı tarihte 5271 sayılı CMK’nın 253/3. maddesinde engel bulunduğu gözetilerek, yeni düzenleme karşısında bu suçlar yönünden de uzlaşma önerisinde bulunulması gerektiği anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

bb) Taraflar arasında arazi anlaşmazlığından dolayı önceye dayalı husumetle çıkan kavgada katılanların da sanıklara hakaret ve tehdit ettiklerinin anlaşılması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre sanıklar hakkında tehdit suçları açısından TCK’nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,