Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2015/27039 K.2020/524

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde yerinde görülmemiştir. Ancak;

1) Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan hükümde, cezada TCK’nın 43. maddesi uyarınca artırım yapılırken, 1/4 oranında “artırılması” ibaresi yerine “indirilmesi” şeklinde yazılması,

2) Sanık hakkında tehdit suçundan hüküm kurulurken, TCK’nın 106/2-a maddesi uyarınca 2 yıl olarak belirlenen temel ceza üzerinden aynı Kanunun 43. maddesi uyarınca ¼ artırım yapıldığında, cezanın 2 yıl 6 ay yerine, 3 yıl olarak fazla hesaplanması, bu hatalı miktar üzerinden takdiri indirim uygulandığında sanık hakkındaki sonuç cezanın 2 yıl 1 ay yerine 2 yıl 6 ay olarak hatalı hesaplanması suretiyle fazla ceza tayini,

3) Taraflar arasında yol verme anlaşmazlığından çıkan tartışmanın kavgaya dönüştüğü olayda, müştekilerin de sanık ve temyiz dışı sanıkları yaraladığı ve hakaret ettiklerinin iddia edilmesi karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre sanık hakkında TCK’nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,