Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2015/27169 K.2020/841

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1) Sanık ...'a yükletilen birlikte tehdit ve kasten yaralama ve konut dokunulmazlığını ihlal eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

1) Tehdit ve yaralama suçlarına ilişkin cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanık ...'ın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2) Konut dokunulmazlığını ihlal eyleminden verilen mahkumiyet hükmünde ise;

TCK'nın 62. maddesi uygulanırken hesap hatası yapılması suretiyle sonuç ceza 2 yıl 6 ay hapis yerine, 1 yıl 18 ay hapis cezası olarak eksik belirlenmiş ise de, aleyhe temyiz olmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır. Ancak;

Sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan hüküm kurulmasına karşın, uygulama maddesinin TCK’nın 116/4 yerine sehven 86/1. maddesi olarak gösterilmesi;