Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2015/27373 K.2020/790

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1)Sanıkların aşamalarda birlikte tehdit suçlamalarını kabul etmedikleri, katılan ...'in soruşturma aşamasında her iki sanığın birlikte iddianamede belirtilen sözleri söyleyerek tehdit eyleminde bulunduklarını belirtmesine karşın, yargılama aşamasında yalnızca sanık ...'ın tehdit eyleminden bahsetmesi,

katılanın eşi olan tanık ...'in de benzer şekilde soruşturma aşamasında her iki sanığın da katılanı tehdit ettiklerini beyan etmesine karşın, yargılama aşamasında sanık ...'in tehdit eyleminden bahsetmemesi ve ...'in kullanılan tehdit içerikli sözler açısından aşamalardaki beyanlarında farklılıklar bulunması karşısında, katılan ve eşi olan tanık ...'in aşamalardaki beyanları arasındaki çelişkiler giderilmeden,

karı koca olan katılan ve tanık ...'nin bu çelişkili beyanlarının ne şekilde sanıkların savunmalarına üstün tutulduğu ve sanıkların birlikte suç işleme iradesine ne şekilde sahip oldukları ve nasıl birlikte hareket ettikleri hususları da açıklanıp tartışılmadan, yetersiz gerekçe ile birden fazla kişi ile birlikte tehdit suçundan sanıkların mahkumiyetine karar verilmesi,

2)Kabule göre de;

a-Sanıkların sabıkalarının bulunmaması ve yeniden suç işlemeyecekleri kanaatiyle hükmolunan hapis cezalarının ertelenmesi karşısında, "sanıkların eylemi nedeniyle nedamet duyarak yeniden suç işlemeyecekleri hususunda kanaat oluşmaması gözetilerek" biçimindeki erteleme kararıyla çelişecek nitelikteki gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

b-Anayasa Mahkemesi’nin karar tarihinden sonra 24/11/2015 günlü Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararın uygulanması zorunluluğu,