Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2015/27419 K.2020/1973

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

A)Sanık hakkında, müşteki ...'ye karşı silahla kasten yaralama ve hakaret suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyizinde,

Sanığa yükletilen, silahla kasten yaralama ve hakaret eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Sanığın, gözaltı ve tutuklulukta geçirdiği sürelerin TCK'nın 63. maddesi uyarınca cezalardan mahsup edilmesi hususunun ve Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 günü, Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının infaz sırasında gözetilebileceği,

Anlaşıldığından sanık ...'in ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

B)Sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyizinde,

Sanığa, görevi yaptırmamak için direnme suçundan, TCK'nın 265/1. maddesi uyarınca uygulanan 8 ay hapis cezasından, anılan Kanun'un 43/2. maddesi uyarınca yapılan yarı oranında artırım sırasındaki hesap hatası nedeniyle sonuç cezanın, 12 ay yerine, 1 yıl 4 ay hapis cezası olarak fazla belirlenmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...'in temyiz iddiaları bu nedenle yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, ancak bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktasının uygulanan maddeler uyarınca sonuç cezanın 12 ay hapis cezasına indirilmesi biçiminde DÜZELTİLMESİNE, ve başkaca yönleri Yasaya uygun bulunan hüküm bu bağlamda ONANMASINA,

C)Sanık hakkında, müşteki ...'ye karşı silahla tehdit, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme, katılan ...'a karşı hakaret ve tehdit, müşteki ... ve mağdur ...'a karşı zincirleme olarak tehdit suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyizinde,

1)02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümlerinin yeniden düzenlenmesi, sanığa isnat edilen TCK'nın 151/1. maddesi kapsamındaki mala zarar verme suçunun uzlaştırma kapsamında bulunması,

konut dokunulmazlığının ihlali suçunun ise, suç tarihi itibariyle 5271 sayılı CMK’nın 253/3-son cümlesi uyarınca mala zarar verme suçuyla birlikte işlenmesi nedeniyle uzlaşma kapsamında bulunmadığının anlaşılması ve yeni düzenleme karşısında, konut dokunulmazlığının ihlali suçu yönünden de uzlaştırma önerisinde bulunulmasının gerektiği, TCK'nın 106/1-1. cümlesinde düzenlenen tehdit suçunun müşteki ... ve mağdur ...'a karşı zincirleme olarak,

ayrıca katılan ...'a karşı da işlenmesi nedeniyle, TCK'nın 106/1-1. cümlesinde düzenlenen tehdit suçununda uzlaşmaya kapsamında bulunduğu anlaşılmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2)Kabule göre de;

a)Sanık hakkında, nitelikli konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyizinde,

Yargıtay CGK'nın, 27/09/2018 tarih, 2016/18-1137 E., 2018/385 K. sayılı ilamında, konuta girmek için eşya aleyhine gerçekleştirilen eylemlerin, konut dokunulmazlığını ihlal etme suçunda cebir kullanılması niteliğinde bulunmadığı kabul edilmiştir.

Sanığın, mağdur ...'nün evinin balkon kapısını kazmayla kırarak girmesi biçiminde gerçekleştiği kabul edilen olayda, "cebir" kavramının eşyaya yönelik eylemleri kapsamadığı, mağdura karşı konuta girmeyi kolaylaştırıcı bir cebir eyleminin nasıl gerçekleştiği açıklanıp tartışılmadan yetersiz gerekçeyle TCK’nın 116/4. maddesi gereğince mahkûmiyet kararı verilmesi,

b)Sanık hakkında, müşteki ...'ye karşı silahla tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyizinde,

Sanığın, müştekinin çalıştığı yere giderek müştekiye hakaret etmesi ve akabinde elinde bulunan makasla önce sol kulağından daha sonra da kalçasından müştekiyi yaralaması, müştekinin yaralandıktan sonra sanığın elindeki makası gördüğünü aşamalarda beyan etmesi, müştekinin iddialarının adli raporla da doğrulanması karşısında, sanığın eyleminin bir bütün halinde silahla kasten yaralama suçunu oluşturduğu gözetilmeden, ayrıca silahla tehdit suçundan da mahkumiyet hükmü kurulması,

c)Sanık hakkında, katılan ...'a karşı hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyizinde,

Sanığın, katılan ...'a yönelik hakaret içeren sözleri hangi tarihte ve hangi sözlerle gerçekleştirdiğine ilişkin yeterli açıklama yapılmadan, sanık hakkında hakaret suçundan yetersiz gerekçe ile mahkumiyet hükmü kurulması,

d)Tüm suçlar yönünden, sanığın gözaltı ve tutuklulukta geçirdiği sürelerin TCK'nın 63. maddesi uyarınca cezalarından mahsup edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

e)Tüm suçlar yönünden, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının gözetilmesi zorunluluğu,