Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2015/27523 K.2020/1012

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Sanığın aşamalarda ayrıldığı kız arkadaşının çalıştığı işyeri telefonundan konuştuğu müştekinin kendisine küfretmesi üzerine olay yerine gittiğini savunması, müştekinin de sanığa küfrettiğini kabul etmesi karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre TCK’nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiği gözetilmeden işyerini arayarak olayları sanığın başlattığı şeklinde yetersiz gerekçe ile haksız tahrik hükmünün uygulanmamasına karar verilmesi,

2)Kabule göre ise;

Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 günü, Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,