Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2015/27591 K.2020/496

Yerel Mahkemece verilen hükümler sadece sanık ...'un mahkumiyetine yönelik olarak temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihi ile sanığın temyiz dilekçesinin içeriği dikkate alındığında temyiz isteminin sanık sıfatıyla yapıldığının kabulüne göre dosya görüşüldü:

A)Sanık hakkında yaralama suçuna ilişkin kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, karar tarihi itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık ...' un tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

B) Tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyizine gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Sanığın aşamalarda katılanların kendisine karşı hakaret ve darp eyleminde bulunduklarını savunması ve dosya kapsamından sanığın yaralanmasının bulunup katılanların sanığı yaralama ve hakaret eylemlerinden ceza aldıklarının anlaşılması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre TCK’nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

2) Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 günü, Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,