Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2015/27816 K.2020/1823

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi,

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Başkaca tamyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanıkların, yolda tesadüfen karşılaştıkları mağdur ile tartışıp önce yaraladıkları, orada bulunan şahısların ayırması üzerine mağdur olay yerinden fazla uzaklaşmadan sanıkların tekrar mağdurun yanına gelerek tehdit ettiklerinin iddia edildiği, oluşa göre ani gelişen olayda sanıklar arasında birlikte tehdit etme yönünden fikir ve irade birliğinin ne şekilde oluştuğu açıklanıp tartışılmadan, yetersiz gerekçeyle sanık ... hakkında TCK'nın 106/2-c madde ve fıkrasının uygulanması,

2-Bozmaya uyularak sanığın eyleminin TCK’nın 106/1-1. maddesi kapsamında kaldığının kabulü halinde ise; 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,