Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2015/27951 K.2016/2172

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan ve CMK'nın 260/1. maddesi uyarınca hükmü temyize hakkı bulunduğu belirlenen şikayetçi ...'ün 17.06.2011 tarihli duruşmada sanıklardan şikayetçi olduğunu belirtmesine karşın, ilk derece mahkemesince bu isteği karara bağlanmamış ise de, temyiz dilekçesinin kapsamı gözetilerek, CMK’nın 237/2. maddesi uyarınca şikayetçi ...'ün davaya katılmasına karar verilerek dosya görüşüldü

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

1-)Sanıklar ... ve ...'ın tehdit ile hakaret eylemlerine ve yükletilen suçlara yönelik katılan ...'ün temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2-)Sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan hükümlere yönelik temyize gelince;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

a-)Sanığın tehdit eylemini, katılanlara karşı tek fiil ile gerçekleştirmesi karşısında, TCK'nın 43/2. maddesi uyarınca cezanın artırılması gerektiği gözetilmeden, katılan sayısınca hüküm kurularak fazla ceza tayini,

b-)Sanığın aşamalarda “katılanlardan alacaklı olduğu ve katılanların ödemeyi yapmadıkları gibi akaryakıt kamyonunu üç gün bekletmelerine kızması" şeklindeki savunması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre TCK’nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,